เสี้ยววันที่บางปู

4 กุมภาพันธ์ 2550

ปล่อยให้ลมหนาวมาเย้ายวนได้หลายเดือนจนจะหมดหนาวอยู่แล้ว ผมก็ยังไปเที่ยวไหนไม่ได้สักที ติดโน่นติดนี่ สัปดาห์นี้ตั้งใจเป็นมั่นเหมาะว่าจะเที่ยวให้ได้ อยากจะไปเขาสอยดาวเพราะคิดถึง ไม่ได้ไปมานานแล้ว แต่แล้วก็ติดอีกจนได้ อารมณ์เสียมาก

วันเสาร์ถูกงานกินหายไปทั้งวันแล้ว แต่ในเมื่อตั้งใจจะไปเที่ยวก็ต้องไปให้ได้ ไปแบบค้างคืนไม่ได้ไปวันเดียวก็ยังดี แต่เป้าหมายตอนนี้ต้องเปลี่ยนไปอย่างช่วยไม่ได้ เล็งเอาไว้สองที่คือไปดูนกที่บางปูหรือไม่ก็ไปหากระแตที่น้ำตกกระทิง พอเที่ยงวันก็ออกไปเอารถเลย แต่ก็ต้องถูกเรียกให้กลับมาปิดงานบ้าบออีก กว่าจะเอาไปส่ง กว่าจะเอารถมา เวลาก็ปาเข้าไปบ่ายสองโน่น ถึงบ่ายสองก็ไม่สนเว้ย ยังไงก็จะเที่ยว บิดกุญแจรถปุ๊บก็ตัดสินใจปั๊บ ไปบางปูก็แล้วกัน

เหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด เส้นทางเต็มไปด้วยอุปสรรค เส้นทางสายระยอง-ชลบุรีซ่อมตลอด ต้องออกทางเบี่ยงตั้งไม่รู้กี่ครั้ง พอไปถึงสมุทรปราการก็นึกไม่ออกว่าต้องเลี้ยวเข้าซอยไหน เดาเอาว่าน่าจะเป็นช่วงเลยบางเสาธงมาหน่อย เลยสนามบินมานิดช่วงบางพลี ซึ่งก็เดาได้ใกล้เคียง แต่ก็ยังไม่วายโชคร้าย เพราะซอยที่เลี้ยวเข้ามาคือถนนกาญจนาภิเษก ซ่อมทางตลอดสายอีก จะบ้าตาย

กว่าจะมาถึงสถานตากอากาศบางปูก็โน่น สี่โมงครึ่ง แต่พอเห็นบรรยากาศที่มีนกบินว่อน ได้แบกกล้องเดินส่องนก อารมณ์บูดบึ้งที่สะสมมาตลอดสองวันก็หายไปทันที

บางปูเคยเป็นสถานบิดขี้เกียจประจำสมัยที่ผมอยู่กรุงเทพ เบื่อ ๆ ก็ขับรถมา ง่ายนิดเดียว แต่นั่นก็หลายปีมาแล้ว พอย้ายมาอยู่ระยอง ก็หาโอกาสมาไม่มีเอาเลย สถานที่ก็ไม่ได้อยู่ในเส้นทางผ่านของธุระปกติเสียด้วย คิดถึงเหลือเกิน บางปู

มาวันนี้หลายอย่างเปลี่ยนแปลงไป มีการจัดการพื้นที่ให้เป็นเขตอนุรักษ์และศึกษาธรรมชาติ มีการสร้างซุ้มดูนก เส้นทางดูนกน้ำอย่างดี ล้อมรั้วป้องกันไม่ให้นักท่องเที่ยวเข้าไปสรวญเสเฮฮาซี้ซั้วบริเวณที่นกอยู่ เหล่านกอยู่ก็อยู่ได้อย่างสงบ ส่วนปิ๊กนิกของนักท่องเที่ยวก็อยู่อีกส่วนนึง บริเวณร้านอาหารเก่าก็เป็นสำนักงานย่อยของ WWF มีสื่อความรู้เรื่องสิ่งแวดล้อมและเรื่องชีวิตนก น่าชื่นชมจริงๆ

































จากนั้นก็ย้ายสถานที่มาที่สะพานสุขตาเพื่อดูนกนางนวล ต้องเบียดเสียดกับผู้คนกันหน่อย เพราะคนมาพักผ่อนหย่อนใจกันเยอะ วันนี้น้ำขึ้น จึงไม่เห็นหาดโคลนเลย ถ้ามาช่วงน้ำลงให้เห็นหาดโคลนเสียบ้างจะดี เพราะได้มีโอากาสเห็นปลาตีนสวย ๆ ปูก้ามดาบ และงูทะเล แต่วันนี้หมดสิทธิ์ ไม่เป็นไร ช่วยไม่ได้













ปกตินกนางนวลที่บางปูจะเป็นนกนางนวลธรรมดาเสีย 95 เปอร์เซ็นต์ได้ ที่เหลือจะเป็นนกนางนวลขอบปีกขาว และอาจมีนกนางนวลหายากอย่างนกนางนวลแฮริ่ง หรือนกนางนวลหางดำปะปนอยู่หนึ่งหรือสองตัว การหานกหายากท่ามกลางนกธรรมดานับพันตัวก็เป็นเรื่องน่าสนุกและท้ายทาย แต่มาวันนี้มีเวลาจำกัด ไม่มีเวลาหา เท่าที่เห็น ที่สะพานสุขตาวันนี้ไม่มีนกนางนวลชนิดไหนเลยนอกจากนางนวลธรรมดา น่าจะมีนกนางนวลขอบปีกขาวบ้างแต่ก็ไม่เจอ













ที่ขอบฟ้าทางตะวันตกของสะพาน พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปนานแล้ว แต่ก็ยังทอแสงผีตากผ้าอ้อมอยู่อีกรำไร มองเห็นดาวศุกร์อยู่เหนือขอบฟ้า ผมอดไม่ได้ที่จะถ่ายภาพไว้ แม้จะต้องสู้กับยุงเป็นร้อยเป็นพันตัว ถึงจะเป็นการยกถ่ายธรรมดาที่ใช้เวลาแค่ไม่กี่วินาทีแต่ก็ต้องแลกกับการให้ยุงกัดไม่ต่ำกว่าห้าตัว ชุมจริง ๆ พอนกหมด มันก็มาแทนเลย ไม่รู้กรูกันมาจากไหน ดูเหมือนจะมีมากกว่านกนางนวลเสียอีก ตอมแขนตอมขา อยู่เฉยแทบไม่ได้ แม้ตอนเดินเร็วก็ยังตามมากัด ไม่รู้มันเป็นยุงพันธุ์อะไร เพราะพฤติกรรมแปลกมาก เหมือนมันถือคติว่า "มึงตบได้ตบไป กูจะกัด" มันไม่สนเลยว่าเราจะไล่ยังไงจะตบยังไง จึงตบตายได้ง่ายมาก แต่ก็ตบไม่ทันมันรุม สุดท้ายก็คือต้องหนีลูกเดียว ไปล่ะนะ บางปู โอกาสหน้ามาใหม่





รายชื่อนกที่พบในวันนี้ : นกยางกรอกพันธุ์จีน (Chinese Pond-Heron), นกยางโทนใหญ่ (Great Egret), นกปากแอ่นหางดำ (Black-tailed godwit), นกทะเลขาแดงธรรมดา (Common Redshank), นกตีนเทียน (Black-winged Stilt), นกนางนวลธรรมดา (Brown-headed Gull), นกเขาใหญ่ (Spotted Dove), นกกระเต็นหัวดำ (Black-capped Kingfisher), นกนางแอ่นบ้าน (Barn Swallow), อีกา (Large-billed Crow), นกกระจ้อยป่าโกงกาง (Flyeater), นกกระจิบหญ้าปีกสีเรียบ (Plain prinia), นกกางเขนบ้าน (Oriental Magpie-Robin), นกอีแพรดแถบอกดำ (Pied Fantail), นกเอี้ยงสาริกา (Common Myna)