บุรีรัมย์ สามวัน สามรส 9-11 ธันวาคม 2549

9 ธันวาคม 2549

เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2549 ที่ผ่านมาเป็นอีกวันหนึ่งที่มีงานวิ่งจัดชนกันหลายงาน คอมาราธอนหลายคนอาจไปวิ่งฝ่าสายหมอกที่แพร่ บางคนไปโคราช แต่ผมเลือกไปพนมรุ้ง เพราะจะหาเรื่องเที่ยว

ก่อนไปผมลังเลอยู่สองวันว่าจะขับรถไปหรือจะนั่งรถทัวร์ แต่ในที่สุดก็เลือกนั่งรถทัวร์ เพราะขี้เกียจขับรถ และจะได้นั่งหลับบนรถเอาแรงด้วย ผมออกเดินทางจากระยองตั้งแต่วันเสาร์หกโมงเลย ใช้เวลาเดินทาง 9 ชั่วโมงเต็ม เพราะต้องแวะรับคน

สิ่งที่ทำให้ต้องลังเลอีกอย่างหนึ่งก็คือ อาการเจ็บเสียวที่ต้นขาด้านขวา ซึ่งเป็นมาได้สองสัปดาห์ แม้จะกินยาจนทุเลาลงแต่ก็ยังมีอาการแปลบปลาบมาเป็นบางครั้ง ใจหนึ่งกลัวว่าจะเจ็บหนักขึ้นไปอีก แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจมาวิ่ง เพราะรู้สึกว่าอาการเจ็บนั้นอาจไม่เกี่ยวข้องกับการวิ่ง เพราะการที่มันเป็นตอนที่อยู่ในช่วงซ้อมเบา จะจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้ งานนี้ต้องวัดดวง

ผมลงรถที่บุรีรัมย์ นั่งรถบัสประจำทางมาที่ลงที่ประโคนชัย แต่หารถประจำทางไปพนมรุ้งไม่ได้ จึงต้องจ้างมอเตอร์ไซด์ไปส่งที่โรงเรียนพนมรุ้ง กว่าจะมาถึงก็เย็นพระอาทิตย์ใกล้ตกแล้ว

แม้นักวิ่งมาราธอนไม่มากนัก ประมาณด้วยสายตาน่าจะประมาณร้อยคน แต่นักล่าระยะทางมากันพร้อมหน้าพร้อมตา น่าจะเป็นเพราะว่าวันเสาร์ก็มีแข่งที่เขาพระวิหารใกล้เคียงกัน










นักวิ่งที่พักอยู่ที่เดียวกัน ก็ได้แค่ พี่จิม พี่ทิพ สองขาฯ และครอบครัว เสริฐสวนธนและครอบครัว ผมพักห้องเบอร์ 6 คนเดียว มื้อเย็นจึงออกไปหากินข้าวด้วยกัน คืนนี้หิวไม่ใช่เล่น เพราะมื้อเช้ามื้อกลางวันกินนิดเดียว เรากินมื้อเย็นกันตรงสามแยกระหว่างโรงเรียนกับรีสอร์ท ผมกินผัดซีอิ้วจานเดียว ทั้งที่หิวแต่ก็ไม่กล้าเบิ้ล เพราะกลัวแน่นเกินไป ไปซื้อคิดแคตจากร้านสะดวกซื้อแถวนั้นอีกสี่แท่งสำหรับพกวิ่งให้อุ่นใจ