แชงกรีลา ลี่เจียง คุนหมิง

15 ตุลาคม 2548

เรานั่งออกเดินทางจากสนามบินดอนเมืองด้วยเครื่องบินของสายการบินไชน่าอิสเทิร์นแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ MU-742 ปลายทางสนามบินคุนหมิง ตามกำหนดเครื่องจะออกเดินทางเวลา 10:15 น. แต่เอาเข้าจริงไม่ได้ออกตามเวลาเพราะมีเหตุระทึกขวัญ เครื่องบินขัดข้อง ตอนที่เครื่องจ่อจะเข้ารันเวย์เห็นช่างเดินมาดูอะไรที่ใต้ปีกก็ไม่รู้ แอร์บนเครื่องก็ไม่เย็น จึงต้องส่งผู้โดยสารกลับไปรอที่ห้องพักเพื่อตรวจเครื่องอีกครั้ง ยังดีว่าไม่ไปมีปัญหาตอนอยู่บนฟ้า

กว่าจะออกเดินทางได้ก็บ่ายโมง ด้วยเครื่องบินลำเดิม โชคดีที่ไปถึง จะขอจำเลขเครื่องไปจนตาย หมายเลข 2955













เนื่องจากเครื่องบินล่าช้า กำหนดการวันแรกก็ต้องเปลี่ยนไปโดยปริยาย จากเดิมที่คิดว่าจะได้เดินเที่ยวที่คุนหมิงสักสองสามชั่วโมง ก็ต้องเปลี่ยน เมื่อไปถึงสนามบินคุนหมิงก็ต้องลากกระเป๋าเข้าเครื่องภายในประเทศเพื่อเดินทางไปแชงกรี-ลาทันที เครื่องบินลำใหม่นี้แบบเดียวกับลำที่มาจากกรุงเทพเลย หวังว่าจะไม่เกิดอะไรขึ้นอีก





แล้วเราก็มาถึงแชงกรี-ลาจนได้ เข้าพักที่โรงแรมจ้างตี้ เป็นเกสต์เฮาส์ราคาถูก อยู่กลางเมืองแชงกรีลา เมื่อหอบของเข้าที่พักได้แล้วก็ออกมากินข้าวกัน อาหารมื้อแรกที่ทิเบตคาเฟ่ ร้านเล็ก ๆ ใกล้ที่พัก แต่มีชื่อเรื่องสเต็กเนื้อแย็ก (จามรี) จึงสั่งมากินดู รสชาติเอาได้ แต่คาวเอาเรื่อง ต้องมีกับแกล้มเผ็ด ๆ จึงจะเหมาะ





เมืองแชงกรี-ลานี้เดิมชื่อเมืองจงเตี้ยน แต่ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นแชงกรี-ลาตามชื่อสถานที่ในนิยายเรื่อง Lost Horison ของเจมส์ ฮิลตัน ซึ่งเขียนเมื่อราวปี ค.ศ. 1930 เป็นหนังสือขายดีมาก มีการทำเป็นหนังมากกว่าหนึ่งเรื่อง เนื่องจากสถานที่ในหนังสือนี้เป็นฉากในธิเบต หลายเมืองที่อยู่รอบเทือกเขาหิมาลัยก็อ้างว่าเมืองของตนคือแดนลับแลอันน่าหลงใหลนั้น ดังนั้นที่อินเดีย เนปาล ก็ว่าเขามีแชงกรี-ลาของเขาเหมือนกัน แม้ในเมืองจีนก็มีมากกว่าหนึ่งแห่ง แต่ที่จงเตี้ยนนี่ถึงกับเปลี่ยนชื่อเมืองเป็นแชงกรี-ลาอย่างเป็นทางการเลยทีเดียว อ่านแบบคนจีนอ่านว่า /เซียงเก๋อหลี่ลา/