แชงกรีลา ลี่เจียง คุนหมิง

20 ตุลาคม 2548

วันนี้เราไม่มีโปรแกรมที่ไหนนอกจากเดินเที่ยวในเมืองเก่าลี่เจียงอย่างเดียว เมืองนี้ใหญ่มาก ต่อให้เดินโดยไม่หยุดพักก็อาจต้องใช้เวลาทั้งวันจึงจะทั่ว บรรยากาศเมืองเก่าตอนกลางวันก็สวยไปอีกแบบ แม้จะไม่ใช่ฤดูท่องเที่ยวแต่ก็มีนักท่องเที่ยวคับคั่ง ที่น่าสังเกตคือนักท่องเที่ยวกว่า 90 เปอร์เซ็นต์เป็นคนจีนเอง มีฝรั่งมีญี่ปุ่นบ้างเป็นส่วนน้อย

เมืองลี่เจียงนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก เป็นเมืองเก่าแก่ สร้างขึ้นสมัยราชวงศ์จิ๋น ชาวพื้นเมืองคือชาวน่าซี มีศาสนา อักขระ และวัฒนธรรมเป็นของตนเอง แต่หลายสิ่งที่เขาเอามาอวดนักท่องเที่ยวมันก็ดูปลอม ๆ ปน ๆ ร้านอาหารก็ตกแต่งเหมือนบาร์ฝรั่ง จิตรกรรมฝาผนังที่เพิ่งเขียนใหม่บางแห่งก็มีภาษาอังกฤษกำกับ 











































ตกเย็น ก็ออกจากเมืองลี่เจียง เพื่อนั่งรถต่อไปยังเมืองคุนหมิง คราวนี้จะเป็นรถนอน รถนอนที่นี่สำหรับนอนจริง ๆ มีแต่เตียง ไม่มีเก้าอี้ ขึ้นไปถึงก็นอนลูกเดียว แออัดยัดเยียดมาก แม้จะเป็นรถนอนมีฟูกมีผ้าห่ม แต่ผู้โดยสารจีนก็ยังไม่เลิกสูบบุหรี่ คราวนี้ผมจึงต้องกินยากล่อมล่วงหน้า กะว่าขึ้นไปก็หลับเลย แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ไปถึงเมืองคุนหมิงเอาตอนเช้ามืด