แชงกรีลา ลี่เจียง คุนหมิง

18 ตุลาคม 2548

อาหารเช้านี้หรูนิด ๆ แบบไม่ตั้งใจ เพราะสั่งตามเมนู เห็นชื่อว่าเป็นอาหารเช้าแบบธิเบตจึงลองดู หวังจะได้กินอาหารท้องถิ่น อาจจะเถื่อน ๆ ดิบ ๆ หน่อยก็ไม่เป็นไร ถือว่าเป็นประสบการณ์ชีวิต แต่พอเขายกมากลับเป็นฝรั่งสุด ๆ มีโยเกิร์ตรสชาติดี ไข่ดาว และแพนเค้กข้าวโพด อดคิดไม่ได้ว่าคนธิเบตเคยเห็นหรือเคยกินอะไรแบบนี้หรือเปล่า





กินอิ่มแล้วก็เดินทางต่อ เป้าหมายคือกลับไปยังเมืองจงเตี้ยนเหมือนเดิม แต่แวะวัดเฟยไหลก่อน วัดนี้เป็นวัดเล็ก ๆ พื้นที่ไม่เกินสองไร่ไม่เห็นมีพระเลยสักรูป ใช้เวลาอยู่ที่วัดนี้ไม่นานนักก็เดินทางต่อ ระหว่างทางเดินก็แวะถ่ายรูปเป็นระยะตามประสา 













ฝูงแย็ก เป็นภาพที่เห็นได้ทั่วไปในแชงกรี-ลา แย็กเป็นวัวท้องถิ่นละแวกนี้ คนท้องถิ่นออกเสียงว่า ยัก แม้จะดูใหญ่โตบึกบึน แต่ความจริงสูงแค่เอวคน ประมาณวัวรุ่น ๆ เท่านั้นเอง ปกติแย็กจะมีสีดำ แต่แย็กเลี้ยงอาจมีสีอื่นเช่นสีขาวแทรกเข้ามา บางตัวมีสีขาวปลอดก็มี