นายวิมุติ บันทึกการเดินทางของนายวิมุติ โลกสีเขียว หลาน สหายลาดกระบัง

ตันปา ตั๋งหลิ่ง เฉิงตู

14-22 ต.ค. 2550













ระหว่างทางเราเลียบแม่น้ำเส้นนึง พบจุดที่วิวสวยงามแบบน้อง ๆ จิ่วจ้ายโกว จึงอดไม่ได้ที่จะต้องหยุดไปชื่นชมอยู่พักใหญ่ แต่ละคนล้วนพูดทำนองเดียวกันว่าสวยขนาดนี้ทำไมไม่มีแสดงไว้ในแผนที่ ทำไมไม่มีชื่อเรียก และไม่เคยมีใครกล่าวถึงกันเลย ในเมื่อไม่มีชื่อเรียก งั้นเราก็ตั้งเสียเองเลย เอาชื่อ ทะเลสาบเหลียงไล่หันก็แลัวกัน ตามแซ่ของพวกเราซึ่งเป็นผู้ค้นพบ ต่อไปผู้คนจะได้เรียกขานกัน เฮฮาบ้าบอไปตามเรื่อง ความจริงมันไม่ใช่ทะเลสาบ มันเป็นแม่น้ำ สายน้ำสีเขียวที่คดโค้งทำให้ดูบางมุมก็คล้ายบึงหรือทะเลสาบเล็ก 

แต่เอาน่ะ เหลียงไล่หันก็เหลียงไล่หัน

ทะเลสาบเหลียงไล่หัน






เส้นทางวันนี้ต้องข้ามเขาอีก เราจึงได้สัมผัสกับวิวแบบทุ่งหิมะอีกครั้ง ช่วงไต่ขึ้นเขาวิวสองข้างทางสวยมาก อยากจะหยุดจอดถ่ายรูปให้หนำใจแต่ก็ทำได้ไม่บ่อยนัก ผมอดนึกไม่ได้ว่าถ้าขี่มอเตอร์ไซค์วิบากก็คงจะสนุกกว่านี้อีกหลายเท่า จะหยุดตรงไหนก็หยุด เจอหลุมบ่อโคลนเลนก็ไม่กลัว









เมื่อรถใต่ระดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ หิมะก็มากขึ้น อากาศก็หนาวขึ้น ภูมิทัศน์รอบด้านจากขาวปนเทาก็เริ่มจะเป็นขาวอย่างเดียว พันธุ์ไม้ข้างทางก็เปลี่ยนจากเป็นป่าสนเป็นไม้แคระ จากไม้แคระเป็นไม้พุ่ม จากไม้พุ่มเหลือเพียงหญ้าที่ถูกฝังอยู่ใต้หิมะหนาหลายนิ้ว จนในที่สุดไม่มีอะไรเลยนอกจากหิมะและถนน บรรยากาศแบบเอเวอเรสต์กลับมาอีกแล้ว ผมไม่รู้ว่าความสูงและอุณหภูมิตอนนี้เท่าไหร่ รู้แต่ว่าสูงกว่าสี่พันเมตร อุณหภูมิก็ต้องติดลบ เพราะเห็นเสาน้ำแข็งตามชะง่อนหินริมทางเต็มไปหมด

แม้จะมีแต่หิมะเราก็ยังคงสนุกกับการแวะจอดถ่ายรูปเป็นระยะ ไม่มีอะไรให้กังวล เรื่องหนาวพอทนได้ ลมไม่มี ถึงถนนจะลื่นแต่ก็ยังควบคุมได้ดี รถราที่วิ่งก็น้อยมาก แทบจะขับอยู่คันเดียว











แต่ช่วงอยู่แถวจุดสูงสุดของเส้นทางเราต้องจอดรถติดแหงกอยู่เป็นเวลานาน เพราะมีรถคันหน้าประสบอุบัติเหตุลื่นไถลตกคูข้างทาง กว่าเจ้าหน้าที่และคนงานจะขุดกู้รถขึ้นมาจนให้รถวิ่งผ่านไปได้ก็ต้องรอนานหลายสิบนาที เกือบต้องนอนค้างบนยอดเขาคืนนี้เสียแล้ว















เส้นทางจากตันปามาหย่าอันที่ดูใกล้กันในแผนที่กลับต้องใช้เวลาเดินทางนานกว่าที่คิด จนถึงสองทุ่มก็ยังไม่ถึงหย่าอัน เฉิงตูก็อยู่เลยหย่าอันออกไปอีกร้อยกว่ากิโลเมตร เรื่องจะให้ถึงเฉิงตูในวันนี้เลิกคิดได้เลย คืนนี้ต้องพักที่นี่แหละ แต่ก่อนจะเดินทางต่อขอแวะกินกันก่อนเพราะหิวจนตาลาย มื้อเย็นวันนี้เป็นหม้อไฟของขึ้นชื่อของเสฉวน ก่อนกินยังนึกกลัวอยู่ว่ารสชาติจะแย่เหมือนตอนไปจิ่วจ้ายโกวปีที่แล้ว แต่ก็ผิดคาด หม้อไฟวันนี้อร่อยมาก เครื่องเคราก็หลากหลายและให้เยอะ พริกเครื่องปรุงก็รสชาติดี กินกันจนพุงกาง



หม้อไฟมื้อนี้อร่อยมาก เอ็มเคก็เอ็มเคเหอะ




เส้นทางวันนี้


เผยแพร่ : 22 ต.ค. 68 แก้ไขครั้งล่าสุด : 22 ต.ค. 68