ตันปา ตั๋งหลิ่ง เฉิงตู

หลังจากที่นั่งรถหัวโยกหัวคลอนกันมาตลอดวัน ในที่สุดก็มาถึงตั๋งหลิ่งจนได้ แต่ก็เย็นย่ำเต็มทน ท้องฟ้าก็ครื้มฝนแล้ว พอจอดรถได้ไม่นานฝนก็ตก

ที่พักในตั๋งหลิ่งนี้เป็นธุรกิจผูกขาดของผู้ใหญ่บ้าน รับนักท่องเที่ยวได้ไม่มากนักราวห้าสิบคน ถ้าคนมากกว่านี้ก็ต้องกางเต้นท์ แต่เรามาวันนี้นักท่องเที่ยวแค่สองสามกลุ่มเท่านั้น จึงไม่มีปัญหา เปลี่ยนห้องได้ตามใจชอบ









สถานที่เที่ยวจริง ๆ ที่ลือกันหนักหนาว่างามหยดนั้นอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ เดินขึ้นเขาไปอีกสามสี่กิโลก็ถึง แต่ตอนนี้เย็นเกินกว่าจะไปไหนแล้ว จึงได้แต่ป้วนเปี้ยนอยู่แถวที่พักนั้นเอง กินข้าวเย็นเสร็จก็แทบจะเข้านอนทันที โดยไม่ลืมที่จะภาวนาให้พรุ่งนี้ท้องฟ้าแจ่มใส

แผนเที่ยวของวันรุ่งขึ้นคือ เราจะออกเดินกันตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าเลย เดินไปที่เฟยจีผิง ซึ่งเป็นทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ แล้วเดินเลยต่อไปที่ อู๋หลูไห่ อันเป็นจุดที่สวยที่สุด





ที่นี่ไกลปืนเที่ยงนัก น้ำใช้ก็ขาดแคลน น้ำอาบไม่ต้องพูดถึง แค่จะแปรงฟันยังต้องใช้น้ำดื่มที่พกไปด้วยมาบ้วนปาก ฟูกที่นอนไม่มีเครื่องทำความร้อน อากาศก็หนาว แม้จะมีผ้าห่มอย่างหนาสองชั้นก็ยังไม่พอ ก่อนนอนผมเอาสวมเสื้อยืดทับกันถึงหกชั้น รวมเสื้อกันหนาวที่ใส่นอนด้วยก็เป็นเจ็ดชั้นจึงค่อยอุ่นหน่อย คงหลับสบาย

ใส่เสื้อหลายชั้นนึกว่าจะอุ่นหลับสบาย แต่กลับอึดอัดหายใจไม่ออก นอนนานเข้าเหมือนจะขาดใจ จึงลุกขึ้นมาถอดออกเสียสองชั้น จึงค่อยหายใจได้หน่อย