ตันปา ตั๋งหลิ่ง เฉิงตู

15 ตุลาคม 2550

เช้าวันนี้เราได้รู้ว่าสองสาวนั่นหาเพื่อนร่วมทางมาเพิ่มอีกสองคน รวมเป็นหกคน ครื้นเครงกันล่ะทีนี้ ไม่เพียงเท่านั้น การหารถรับจ้าง การต่อรองราคา และการหากินต่อจากนี้จะง่ายขึ้น เพราะหนึ่งในสี่สาวนั้นเป็นคนเสฉวนและพูดภาษาถิ่นได้แถมยังเป็นยอดนักเจรจา ทุกอย่างจึงราบรื่นมาก เราสบายไปเลย

หลังกินอาหารเช้าง่าย ๆ ใกล้โรงแรมด้วยข้าวต้มจืด ๆ และไข่ต้มอีกสองใบก็ออกเดินทาง





หนทางของเรายาวไกลนัก เป้าหมายในวันนี้คืออำเภอตันปา ซึ่งอยู่ห่างจากคังติ้งไปทางเหนือไปประมาณหนึ่งร้อยกิโลเมตร แต่เส้นทางอ้อมและคดเคี้ยว รวมระยะทางแล้วก็ร่วมสองร้อยกิโลเมตรแถมยังต้องข้ามเขาด้วย และเขานี้ก็ไม่ใช่เตี้ย ๆ สูงถึงสี่พันกว่าเมตร

เรานั่งรถมาไม่นานก็ถึงเขาที่ว่านี้แล้ว เมื่อรถไต่สูงขึ้นมาเรื่อย ๆ อากาศก็ยิ่งหนาว ละอองฝนที่มีเป็นระยะก็เริ่มเปลี่ยนเป็นหิมะ เป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นหิมะตก ตื่นเต้นแทบตายแต่ยังเก็บอาการไว้ อายเขา ที่จุดสูงสุดของเส้นทางมีความสูงถึง 4,298 เมตร ลมแรงมาก อากาศหนาวจัด นึกว่ามาเที่ยวเอเวอเรสต์ ออกไปถ่ายรูปเดินไปมาได้ไม่ถึงสิบนาทีก็ต้องกลับมานั่งตัวขดอยู่บนรถแล้ว ถึงตอนนี้ก็ได้รู้แล้วว่าถุงมือกันหนาวที่ซื้อมาเมื่อวานไม่มีประโยชน์อะไรเลย เอามือซุกไว้ในกระเป๋าเสื้อยังจะดีกว่าเสียอีก