ตันปา ตั๋งหลิ่ง เฉิงตู

ในที่สุด เราก็มาถึงเมืองตันปาจนได้ หลังจากเสียเวลาไปหนึ่งวัน แต่เวลาที่เสียไปไม่ได้เสียเปล่า เพราะวิวสองข้างทางตลอดวันนี้ไม่ธรรมดาเลย ถือเป็นการหลงทางที่คุ้มค่ามาก โรงแรมที่เราพักในคืนนี้ก็คือโรงแรมที่โทรจองไว้ตั้งแต่เมื่อคืน







วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่สองสาวหลี่น่ากับเชาจะอยู่กับเรา เช้าวันรุ่งขึ้นเขาก็ต้องรีบกลับแล้ว เย็นวันนี้จึงไปติดต่อที่โรงแรมยูทโฮสเทลอีกแห่งหนึ่งใกล้กันเผื่อว่าจะได้เพื่อนร่วมทางเพิ่ม และสอบถามข่าวคราวเกี่ยวกับตั๋งหลิ่งด้วย

ที่นี่เราได้เพื่อนร่วมทางอีกสองคน ตอนนี้จำนวนคนก็ลงตัวแล้ว แต่ที่ไม่ลงตัวก็คือแผนเที่ยวในวันรุ่งขึ้น ไม่ลงตัวด้วยเหตุผลร้อยแปด ทั้งเรื่องรถรับจ้างที่จะเดินทาง อากาศข้างบน และบางคนในกลุ่มก็เริ่มถอดใจจะไม่ไป มีนักท่องเที่ยวคนอื่นที่แม้ไม่ได้ไปด้วยแต่ก็มาร่วมหารือและแบ่งปันข้อมูลด้วย การหารือเคร่งเครียดจริงจังเหมือนประชุมสภา คนที่เครียดที่สุดคือผมเอง ไม่ใช่เครียดในเรื่องที่คุย เพราะฟังออกไม่ถึงหนึ่งในสิบ แต่เครียดเพราะคนจีนไม่ได้ประชุมปากเปล่า ต้องสูบบุหรี่ไปด้วย คนนู้นพ่น คนนี้พ่น ควันบุหรี่ฟุ้งตลบเหม็นหึ่ง จะตายเอา

การประชุมยืดเยื้อจนเราต้องไปกินข้าวเย็นกันก่อน เดินหาร้านอาหารไกลเป็นกิโล กินเสร็จแล้วกลับมาเครียดเรื่องประชุมและควันบุหรี่ต่อ ระหว่างที่ไปหาร้านอาหารก็เจอนักท่องเที่ยวกลุ่มหนึ่งที่เพิ่งลงมาจากตั๋งหลิ่ง ถามไถ่ได้ความว่าเขาเพิ่งขึ้นไปเมื่อเช้า แต่เจอหมอกลงจัด มองไม่เห็นอะไรเลย เป็นอย่างนี้ทั้งวันจึงลงมาตอนเย็น ข้อมูลนี้ยิ่งทำให้เราตัดสินใจยากขึ้นไปอีก ว่าจะไปดีไหม ถ้าไปแล้วไม่เจออะไรแล้วจะทำยังไง ถ้าไม่ไปแล้วจะไปไหน หรือจะไปภูเขาซื่อกูเหนียงซันแทน แต่ซื่อกูเหนียงซันอยู่ไม่ไกลจากตั๋งหลิ่ง แล้วจะแน่ใจอย่างไรว่าที่ซื่อกูเหนียงซันจะไม่มีหมอกลงเหมือนกัน ฯลฯ

การประชุมสภาล่วงไปถึงสี่ทุ่มกว่าจึงได้ข้อยุติว่า ไปตั๋งหลิ่ง ไปวัดดวงกัน

วันนี้เป็นวันแรกที่ผมได้อาบน้ำตั้งแต่มาเมืองจีน ก่อนหน้านี้ก็ซักแห้งตลอด เพราะหนาวบ้าง ขี้เกียจบ้าง