หลูกูหู ลี่เจียง ซู่เหอ หู่เที่ยวเสีย คุนหมิง

17 เมษายน 2551

ทัวร์เที่ยวมังกรหยกนัดไว้ 8:10 วันนี้เราจึงตื่นแต่เช้า และออกจากโรงแรมเร็วเป็นพิเศษ เพื่อให้มีเวลามากพอจะเดินชมบรรยากาศยามเช้าของลี่เจียงอย่างที่ตั้งใจไว้



















ก่อนที่จะไปถึงภูเขามังกรหยก ทัวร์ก็ต้องพาแวะโน่นแวะนี่ตามประสา ที่แรกคือหมู่บ้านชื่ออะไรก็ไม่รู้ ไม่ใช่หมู่บ้านจริง เป็นหมู่บ้านจำลองที่สร้างขึ้นเพื่อแสดงวัฒนธรรมน่าซี มีมุมที่สวยงามบ้าง แต่โดยรวมแล้วก็งั้น ๆ เพราะเป็นการแสดงทั้งหมด ไม่ใช่ของจริง การแสดงหรือการสาธิตบางอย่างก็น่าสนใจ แต่บางส่วนก็เหมือนโชว์งานวัดห่วย ๆ ในบ้านเรา































หลังจากนั้นก็ไปตีตั๋วนั่งกระเช้าขึ้นเขามังกรหยกเสียที รถกระเช้าที่นี่ขนถ่ายได้เร็ว รับส่งนาทีละราวสองคัน คันละหกคน จึงรับมือกับนักท่องเที่ยวมาก ๆ ได้สบาย คนเป็นร้อยรอคิวไม่กี่สิบนาทีเท่านั้น

































ความจริงแพกเก็จทัวร์ที่ซื้อมานี้มีรายการเที่ยวซู่เหอเป็นรายการปิดท้ายด้วย แต่เนื่องจากเราเดินซู่เหอจนปรุมาตั้งแต่วันแรก ๆ แล้ว จึงไม่อยากไปอีก ขอแวะลงกลางทาง และเพราะไม่เที่ยวซู่เหอ เราจึงมีเวลาเหลือพอที่จะไปสถานีขนส่งได้ทันเวลาที่จะนั่งรถไปคุนหมิง ใกล้จะได้กลับบ้านแล้วครับ

รถออกเดินทางตอนหัวค่ำ ถึงคุนหมิงเช้า รถเที่ยวนี้จึงเป็นรถนอน ซึ่งหมายความว่า นอนอย่างเดียว ขึ้นไปก็นอน นั่งลำบาก ที่นอนค่อนข้างคับแคบ แม้แต่คนตัวเล็กอย่างผมยังรู้สึกอึดอัด คนจีนตัวยังกับควายไม่รู้เบียดตัวเข้าไปนอนได้ยังไง ใครเป็นโรคกลัวที่แคบมานอนคงประสาทกินแน่